Onder 1.3 Parket bij de Hoge Raad 21 april 2017

“4.8.3. De rechtbank overweegt als volgt. De wet biedt geen regeling die de juridische verhouding tussen samenwonende partners regelt, zoals het huwelijksvermogensrecht dat voor echtgenoten en geregistreerde partners doet. Dit brengt met zich mee dat het enkele feit dat partners gaan samenwonen geen vermogensrechtelijke gevolgen heeft. Er ontstaat geen gemeenschap in de zin van de wet van de door partners ter samenleving aangebrachte zaken en zolang de relatie tussen de beide partners voortduurt, blijven hun vermogens gescheiden. Als de partners uiteengaan, vindt een verdeling van vermogens alleen plaats als tussen partijen een gemeenschap is ontstaan. Er bestaat in beginsel geen verplichting tot een verder strekkende afwikkeling c.q. verrekening van de waarden van vermogensbestanddelen tussen samenwoners. Een gehoudenheid tot verrekening zal eerst kunnen ontstaan wanneer partijen dat overeenkomen, bijvoorbeeld in een samenlevingsovereenkomst. Dit is niet overeengekomen in het tussen partijen gesloten samenlevingscontract. Gelet daarop kan slechts bij hoge uitzondering worden aangenomen dat een gehoudenheid bestaat om het spaargeld te verdelen c.q. te verrekenen alsof dit aan hen gemeenschappelijk toebehoort. Of hiervan sprake is, dient te worden beantwoord aan de hand van alle omstandigheden van het geval en het feitelijk handelen van partijen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/35676fbb92972cf12001753ab8a3f576b8e574baef6a5e8381815fe05a94598c | shasum -a 256