Citaat | Parket bij de Hoge Raad 21 april 2017

Onder 2.7 Parket bij de Hoge Raad 21 april 2017

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 21 april 2017, ECLI:NL:PHR:2017:415.

Uit deze bepaling kan worden afgeleid dat als hoofdregel geldt dat de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten wordt veroordeeld. Maar uit de bepaling blijkt tevens van de uitzonderingen op de hoofdregel. Zo mag de rechter besluiten tot gehele of gedeeltelijke compensatie van de kosten in zaken waarbij tussen de betrokken partijen, kort en parafraserend gezegd, familiale betrekkingen bestaan. In de praktijk is in dergelijke zaken compensatie van kosten gangbaar. Van een familiale betrekking is, naar het voorkomt, ook in de onderhavige zaak sprake. ( ) De bevoegdheid om de proceskosten te compenseren betreft een bevoegdheid met een discretionair karakter, waarvan de rechter ambtshalve – dus ook wanneer niet een proceskostenveroordeling is gevorderd – gebruik kan maken. Zijn beslissing omtrent het wel of niet gebruik maken van de bevoegdheid hoeft de rechter in beginsel niet te motiveren. ( ) Een en ander brengt mee dat er niet veel ruimte is om in cassatie te klagen over het wel of niet gebruiken van de discretionaire bevoegdheid door de rechter in de feitelijke instantie en ook niet over de wijze van de discretionaire bevoegdheid in de feitelijke instantie gebruik wordt gemaakt.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/35676fbb92972cf12001753ab8a3f576b8e574baef6a5e8381815fe05a94598c. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 35676fbb92972cf12001753ab8a3f576b8e574baef6a5e8381815fe05a94598c, en de alinea staat in dat document op bytes 24166 tot 25681.