Onder 4.23 Parket bij de Hoge Raad 3 februari 2017

Subonderdeel 1.4 verdedigt dat het oordeel van het hof onbegrijpelijk zou zijn gezien de stellingen (1) dat Zürich het bedrag ten gunste van Rixtel en niet mede ten gunste van Hofstad heeft gestort en (2) dat de medewerking van de notaris in strijd was met de door Zürich gestelde voorwaarden. De klacht treft geen doel. Uit de genoemde omstandigheden volgt dat de notaris niet had mogen instemmen met de overboeking van de algemene kwaliteitsrekening naar de depotrekening. Het hof heeft dit gegeven uitdrukkelijk in zijn beoordeling betrokken. Dit laat echter onverlet dat de notaris bevoegd was om over het saldo op de algemene kwaliteitsrekening te beschikken (art. 25 lid 2 Wna) en dat, zelfs in het geval van een rechtshandeling van de notaris in strijd met de opdracht, de (anders dan om niet verkregen) rechten van derden te goeder trouw worden geëerbiedigd (art. 25 lid 6 Wna). Naar het oordeel van het hof zijn Hofstad c.s. te goeder trouw geweest en heeft Hofstad de aandelen van De Provinciale geleverd in het gerechtvaardigde vertrouwen dat het depotbedrag aan haar toekwam tot aan het nog definitief vast te stellen restantbedrag van de koopsom. In het licht van de genoemde rechtsregels van art. 25 leden 2 en 6 Wna kan deze overweging het oordeel dragen dat het depotbedrag voorwaardelijk, namelijk tot aan het restantbedrag van de nog definitief vast te stellen koopsom, tot het vermogen van Hofstad is gaan behoren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8da86152ce0d88294c379767c7ec7a9c66e7a0a5d8b49f4b16029f6cf050aecd | shasum -a 256