Onder 2.14 Parket bij de Hoge Raad 12 mei 2017

“7. Ad b): Ter gelegenheid van het pleidooi in hoger beroep heeft [eiser] desgevraagd verklaard dat de situatie waarin [A] in juli 2009 verkeerde als gevolg van het conflict met [B] en de staking van de bloemenleveranties dermate ernstig was dat er iets moest gebeuren. Een faillissement is toen wel besproken maar alleen als ‘rampscenario’; dit was voor [eiser] ook geen optie, dat zou immers het einde van zijn levenswerk betekenen. Het advies van [verweerder 2] om de aandelen van [betrokkene 2] in [B] over te nemen was naar zijn mening dan ook juist. Ze gingen ervoor, er was geen andere keus, iedereen stond er achter, aldus [eiser] . Er waren bovendien gesprekken met een serieuze investeerder, [betrokkene 9] , waarvan [eiser] naar zijn zeggen nog altijd van mening is dat als die gesprekken waren voortgezet, ze er wel uitgekomen zouden zijn. Het hof is van oordeel dat, gelet op het bovenstaande, geen dan wel onvoldoende feiten of omstandigheden zijn gesteld of gebleken op basis waarvan geoordeeld kan worden dat [verweerder 2] in 2009 als redelijk bekwaam en redelijk handelend accountant niet heeft kunnen adviseren tot overname door [A] van de aandelen van [betrokkene 2] in [B] . Ook dit deel van grief 2 kan derhalve niet slagen.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/03ba24936f97584d3fa7f9ddb2ffb55f04db176c11740e2288a3ae7b101b7005 | shasum -a 256