Onder 2.18 Parket bij de Hoge Raad 12 mei 2017

[betrokkene 1] heeft toen een sms gestuurd aan [betrokkene 6] , de bank waarmee hij toen vergevorderde onderhandelingen voerde over de financiering van de overname, en meldde dat er een bedrag van € 3.000.000,- nodig zou zijn om de deal alsnog te kunnen doen. [betrokkene 6] belde hem direct en [betrokkene 1] liep de onderhandelingen uit om met [betrokkene 6] te telefoneren over de vraag of zij bereid was om het bedrag van € 3.000.000,- te fourneren. De bespreking werd toen geschorst. Toen mr. Reijnen buiten kwam was [betrokkene 1] met [eiser] aan het telefoneren, en was hij [eiser] aan het uitleggen op welke voorwaarden [betrokkene 2] de deal nog zou willen sluiten. Mr. Reijnen heeft dat telefoongesprek bijgewoond en [eiser] de voorwaarden van [betrokkene 2] voorgehouden, waaronder een verhoging van de koopprijs en een aanbetaling van 10%, over te maken op de bankrekening van de advocaat van [betrokkene 2] , alsmede levering van de aandelen uiterlijk op 31 mei 2010 en vrijgave van de aanbetaling op 31 mei 2010, ongeacht de vraag of zou zijn geleverd. [eiser] heeft, aldus mr. Reijnen, toen gezegd dat hij voelde dat hij weinig keus had en de deal wilde doen, en dus akkoord was met de verhoging van de koopprijs en de aanbetaling in plaats van de escrow, mede omdat hij geen risico voelde nu [betrokkene 6] zich bereid had verklaard de € 3.000.000,- te financieren. [betrokkene 1] , die daartoe door [A] was gevolmachtigd, heeft toen de transactie voltooid. Na terugkomst in Nederland op 15 april 2010 heeft mr. Reijnen de advocaat van HHM opdracht gegeven om de € 240.000,- over te boeken naar de rekening van de advocaat van [betrokkene 2] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/03ba24936f97584d3fa7f9ddb2ffb55f04db176c11740e2288a3ae7b101b7005 | shasum -a 256