Onder 4.5. Parket bij de Hoge Raad 18 april 2017

Anders dan de steller van het middel acht ik het oordeel van het hof in lijn met de hiervoor besproken Constantia-uitspraak. Aan de gestelde voorwaarden is in het onderhavige geval voldaan. Het hof heeft blijkens zijn overwegingen (onder meer) acht geslagen op het in deze zaak uitgebrachte NIFP-rapport van 6 september 2013 betreffende de verdachte, opgemaakt door de psychiater, M.F. de Vries en psycholoog, A. de Jong, na onderzoek van de verdachte in het Pieter Baan Centrum en op hetgeen De Vries ter aanvulling op voornoemd rapport ter terechtzitting van 16 september 2013 ten overstaan van de rechtbank heeft aangevoerd. Er wordt een vermoeden uitgesproken dat sprake is van een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens of van een ziekelijke stoornis bij de verdachte en diagnostisch gezien wordt gedacht aan een antisociale en mogelijk schizotypische persoonlijkheidsstoornis. Vanwege het beperkte onderzoek dat is verricht, omdat de verdachte niet heeft willen meewerken, zijn daarbij de nodige voorbehouden gemaakt. Deze conclusies en bevindingen van De Vries en De Jong - zij hebben getracht een beeld te krijgen van de actuele situatie van de verdachte - sluiten aan bij de, eveneens door het hof in aanmerking genomen, eerdere rapportages van gezondheidspsycholoog drs. M.C. Schipper en het reclasseringsadvies van [A], verbonden aan het GGZ (historische gegevens). Schipper en [A] spreken allebei van een antisociale persoonlijkheidsstoornis met schizotypische trekken bij de verdachte. Deze persoonlijkheidsstoornissen zijn naar het oordeel van Schippers chronisch van aard en zij acht de verdachte enigszins verminderd toerekeningsvatbaar. In het reclasseringsadvies is voorts te lezen dat TBS met dwangverpleging op zowel op korte als op lange termijn geïndiceerd is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6bce0095520f3a815720c132a8fc760e8da249acf4e68a18d02cffc4246d04cd | shasum -a 256