Onder 8.1 Parket bij de Hoge Raad 3 februari 2017

In een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd kan een concurrentiebeding worden opgenomen. Het concurrentiebeding verbiedt de werknemer na het einde van de arbeidsovereenkomst voor kortere of langere tijd als zelfstandige werkzaam te zijn dan wel bij een werkgever in dienst te treden die in hetzelfde of in een soortgelijk segment van de markt opereert als de (ex-)werkgever. Het concurrentiebeding treft daarmee de werknemer in een zwaarwegend belang, namelijk in de wijze waarop hij in zijn levensonderhoud voorziet. Om die reden heeft de wetgever de rechtsgeldigheid van een concurrentiebeding aan een aantal voorwaarden onderworpen en bovendien aan de rechter de mogelijkheid gegeven een beding geheel of gedeeltelijk te vernietigen op de grond dat het in verhouding tot het te beschermen belang van de werkgever voor de werknemer onbillijk nadeel met zich brengt. Door de wettelijke regeling van het concurrentiebeding in art. 7:653 BW heeft de wetgever gepoogd de spanning tussen enerzijds het (grond)recht op vrijheid van arbeidskeuze (art. 19 lid 3 Grondwet) en anderzijds de rechtmatige bescherming van de werkgever van zijn bedrijfsbelangen op te heffen. Voor het sluiten van een rechtsgeldig concurrentiebeding met een werknemer werkzaam op basis van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd, gelden twee formele vereisten: meerderjarigheid en schriftelijkheid. Het leeftijdsvereiste houdt in dat de werknemer meerderjarig moet zijn op het moment waarop het concurrentiebeding werd aangegaan. Het schriftelijkheidsvereiste houdt in dat het concurrentiebeding schriftelijk, met de werknemer persoonlijk, moet worden overeengekomen. Hieraan ligt de gedachte ten grondslag dat in het vereiste van geschrift een bijzondere waarborg is gelegen dat de werknemer de consequenties van dit voor hem bezwarende beding goed heeft overwogen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7972340923fb874770a2f578a8f09a1a96d56f79435798ebdbe7c75498636f2a | shasum -a 256