Onder 2.18 Parket bij de Hoge Raad 19 mei 2017

Ten slotte meen ik dat in ieder geval in het onderhavige geval geen wezenlijk verschil uitmaakt dat door de man op grond van het samenstel van rechtshandelingen slechts een onverdeeld (¾) aandeel in de woning onder uitsluitingsclausule is verkregen. Hier was, anders dan in het tot Uw beschikking van 2015 leidende geval, geen sprake van de verkrijging van de gehele woning door het samenstel van rechtshandelingen, onder kwijtschelding van een gedeelte (van meer dan de helft) van de tegenprestatie, maar er was sprake van de verkrijging van een gedeelte van de woning door het samenstel van rechtshandelingen, onder kwijtschelding van de gehele tegenprestatie (waarbij dat laatste in ieder geval geen verschil uitmaakt ). Aantekening verdient echter dat hier het andere (¼) onverdeelde aandeel van de woning – door het enkele feit van het overlijden van zijn vader – óók reeds door de man was verkregen, wat tot gevolg heeft dat hier niet de vraag voorligt of (slechts) een onverdeeld aandeel in de woning (al dan niet) in de gemeenschap is gevallen, maar ook hier derhalve nog altijd de vraag aan de orde is of dat gebeurd is met de gehele – bij de verdeling (in zijn geheel) aan de man toegedeelde – woning. De precieze verkrijging uit een nalatenschap (van welke goederen etc.) krijgt immers pas haar definitieve beslag bij de verdeling van die nalatenschap, en dus werd pas met die verdeling duidelijk dat de man de gehele woning in eigendom zou verkrijgen (en verkreeg hij de – gehele – woning ook pas door de uitvoering van die verdeling op grond van art. 3:186 lid 1 BW). De vraag of ook een onverdeeld aandeel in een woning als een ‘goed’ in de zin van art. 1:95 BW is aan te merken, behoeft daarbij mijns inziens dus niet te worden beantwoord (al neig ik naar een bevestigende beantwoording ).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/05f9959b3a2e9230d87d4a311256b7446f797d72fca4da61762d8fc583a551c5 | shasum -a 256