Onder 2.6 Parket bij de Hoge Raad 19 mei 2017

Uit rov. 3.7.3 van dit arrest volgt dat de verplichting van het hof om mededeling te doen van een rechterswisseling in onze zaak is komen te vervallen na het eerste tussenarrest. Nu het eerste tussenarrest nog is gewezen door dezelfde raadsheren die op het pleidooi zaten, was het hof op grond van het arrest uit april 2016 niet verplicht aan partijen voorafgaande mededeling te doen van de rechterswisselingen na respectievelijk het eerste tussenarrest en het tweede tussenarrest. Het andersluidende betoog van Zosta bij s.t. 21 en 25, dat nu op een belangrijk deel van de geschilpunten die bij de mondelinge behandeling aan de orde zijn gekomen (zoals de vraag naar causaal vestigingsverband) pas bij eindarrest is beslist en moet worden aangenomen dat het onmiddellijkheidsbeginsel is blijven gelden tot het eindarrest, welk beginsel door de rechterswisselingen na het eerste tussenarrest zijn geschonden, lijkt mij in het licht van rov. 3.7.3 van Muetstege/Gem. Amsterdam niet vol te houden (evenzo [verweersters] s.t. onder 3.11). Weliswaar zouden partijen op grond van rov. 3.8 van dat arrest in beginsel ook dan recht hebben gehad op een nadere mondelinge behandeling indien daarom zou zijn verzocht, maar nu zo’n verzoek niet is gedaan, heeft het hof naar mij wil voorkomen het in de arresten uit 2014 en 2016 opgetrokken stelsel niet veronachtzaamd. Het onmiddellijkheidsbeginsel is uitgangspunt en rov. 3.8 maakt duidelijk dat naar mate er in tussenuitspraken verdergaand is beslist op geschilpunten die bij de mondelinge behandeling aan de orde waren, het gewicht van dit uitgangspunt afneemt, mede in het licht van een voldoende voortvarende procesvoering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8bcb83632a1e3d94efdce75c4258dfee4f2cdb90fd72752089cfb01638fa4c9a | shasum -a 256