Onder 3.5 Parket bij de Hoge Raad 19 mei 2017

In dit verband komt het mij juist voor om het volgende voorop te stellen. Van een onregelmatige opzegging is – zowel naar het oude als het nieuwe ontslagrecht – sprake wanneer de arbeidsovereenkomst wordt opgezegd tegen een eerdere datum dan tussen partijen op grond van de wet en de arbeidsovereenkomst geldt (art. 7:677 lid 2 BW (oud) en thans art. 7:672 lid 9 BW). De onregelmatig opgezegde partij (doorgaans: de werknemer) heeft in dat geval recht op schadevergoeding. Onder het tot 1 juli 2015 geldende ontslagrecht kon de onregelmatig opgezegde partij op grond van art 7:677 lid 4 BW (oud) kiezen tussen een gefixeerde schadevergoeding en een volledige schadevergoeding. De volledige schadevergoeding omvat alle schade die ontstaat doordat de juiste opzegtermijn niet in acht is genomen. Daarbij valt te bedenken dat de schade hoger kan zijn dan alleen het loon (bijvoorbeeld in het geval fooien zijn misgelopen ), maar ook dat eventuele inkomsten uit een nieuwe baan of werkloosheidsuitkering de werkelijke schade verminderen. De begroting van de volledige schade berust op een vergelijking tussen de huidige situatie van de werknemer en diens situatie in het hypothetische geval dat de juiste opzegtermijn in acht zou zijn genomen. De gefixeerde schadevergoeding is gelijk aan het bedrag van het loon voor de tijd dat de arbeidsovereenkomst bij regelmatige opzegging had behoren voort te duren (art. 7:677 lid 4 jo. art. 6:780 lid 1 BW (oud)). De gefixeerde schadevergoeding is beperkt tot het gemiste loon over die periode, maar inkomensvervangende uitkeringen en inkomsten uit een nieuwe dienstbetrekking komen hierop niet in mindering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/151c5f8d46d10e8e1d6a24bc0e37a195cce35463358c6f7f9fdecc7b4d706c19 | shasum -a 256