Onder 2.16 Parket bij de Hoge Raad 19 mei 2017

Ook de beoordeling van het gevolgencriterium heeft het hof niet tot het oordeel gebracht dat het ontslag kennelijk onredelijk is. Na een weergave van het standpunt van [eiser] (rov. 3.5.6) heeft het hof vooropgesteld dat bij de beoordeling van het gevolgencriterium de maatstaf is of de gevolgen van de opzegging voor de werknemer te ernstig zijn in vergelijking met het belang van de werkgever bij de opzegging. Daarbij dienen alle omstandigheden zoals deze zich niet later dan op het tijdstip van het ontslag voordeden in aanmerking te worden genomen. Hierbij komt mede betekenis toe aan de voor de werknemer getroffen voorzieningen en de voor de werknemer bestaande mogelijkheden om ander passend werk te vinden. Het hof heeft overwogen dat een gebrek aan vertrouwen zal leiden tot het vertrek van de directeur en dat met dit afbreukrisico in het algemeen rekening wordt gehouden bij de vaststelling van de arbeidsvoorwaarden, zoals een hogere beloning, bonussen en een langere opzegtermijn. Voor een aanvullende voorziening is daarom slechts onder bijzondere omstandigheden reden. Het hof acht deze bijzondere omstandigheden hier niet aanwezig. In dat kader heeft het hof vastgesteld dat [eiser] in de jaren als directeur een aanzienlijk inkomen heeft genoten, dat hij inmiddels een aanzienlijk vermogen aan vastgoed, verdere beleggingen en een levensloopregeling heeft en dat niet aannemelijk is dat hij niet meer als tandarts werkzaam zal kunnen zijn (rov. 3.6.6 ). Het hof overweegt:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/151c5f8d46d10e8e1d6a24bc0e37a195cce35463358c6f7f9fdecc7b4d706c19 | shasum -a 256