Onder 3.10 Parket bij de Hoge Raad 2 juni 2017

b Steun is er ook. Keirse zoekt de rechtvaardiging voor het eindresultaat in de eigenheid van het contractuele avontuur dat partijen zijn aangegaan: de teleurgestelde crediteur krijgt waar hij contractueel recht op heeft. Zij hecht niet alleen haar zegel aan terughoudendheid in het kader van art. 6:100 BW, maar is ook tegen het aannemen van een schadebeperkingsplicht. Ook Van Boom is positief. Hij wijst er in dit verband op dat het in Vos/TSN om een nakomingvervangende en niet om een aanvullende schadevergoeding gaat: de ratio van het arrest is niet dat de crediteur achterover mag leunen bij wanprestatie en dubbel mag vangen, maar dat hij aanspraak mag maken op nakoming van het contract. TSN krijgt alsnog de nettowinst waarop zij recht heeft: na aftrek van de besparingen (omdat geen personeel en materieel zijn ingezet) resteert de nettowinst die gegenereerd zou zijn bij perfecte nakoming. Van Boom erkent overigens wel dat de crediteur zo eventueel méér overhoudt aan het avontuur dan bij onberispelijke nakoming het geval zou zijn - dan zou tweemaal benutten van één en dezelfde capaciteit immers niet mogelijk zijn - maar dat vindt hij geen probleem: wat hem betreft moet het schadevergoedingsrecht bij wanprestatie zich niet enkel richten op het goedmaken van het nadeel voor de crediteur, maar ook op het voorkomen dat wanprestatie profijtelijk is voor de debiteur.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/00eee41073546d2cc48fcb3361c1f75afc664bbb3f8229d6cb784927d7a81deb | shasum -a 256