Onder 4.7 Parket bij de Hoge Raad 2 juni 2017

Voor een beoordeling van de gegrondheid van de klachten van onderdeel 1 is een analyse van de uit rov. 2.1-2.5 van het eindarrest sprekende redenering van het hof aangewezen. In rov. 2.1 verwijst het hof naar rov. 2.12 van het tussenarrest van 11 november 2014. In rov. 2.12 van genoemd tussenarrest heeft het hof overwogen dat, om de schade van [eiser] te bepalen, een vergelijking moet worden gemaakt tussen de hypothetische situatie zonder ontbinding (welk resultaat zou [eiser] naar verwachting hebben behaald in de periode van medio februari 2008 tot 1 november 2014?) en de financiële situatie waarin [eiser] in die periode feitelijk heeft verkeerd. Het hof heeft in rov. 2.12 van het tussenarrest aangegeven de deskundige niet te zullen volgen bij “het in aanmerking nemen van een gemiddeld ondernemersloon (van € 60.000,-) in het exploitatieprofiel 2008-2014 (…) ter bepaling van de door [eiser] in die jaren geleden schade”. In rov. 2.4 van het eindarrest heeft het hof overwogen dat slechts de hoogte van de aanname van het gemiddeld ondernemersloon niet is overgenomen, omdat gegevens over het daadwerkelijk door [eiser] genoten inkomen in die fase van de procedure feitelijk bekend waren. Het hof heeft daarna het door [eiser] naar voren gebrachte bezwaar, dat geen plaats is voor een (volledige) verrekening van inkomsten uit dienstbetrekking met de door de ontbinding geleden schade, verworpen door erop te wijzen dat [eiser] zich heeft kunnen uitlaten over de door de deskundige gehanteerde (en door het hof gevolgde) methodiek bij het vaststellen van de gederfde winst.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/00eee41073546d2cc48fcb3361c1f75afc664bbb3f8229d6cb784927d7a81deb | shasum -a 256