Onder 2.18 Parket bij de Hoge Raad 2 juni 2017

Vervolgens heeft het hof de door [eiser] gevorderde schadevergoeding vasrgesteld. [eiser] heeft een schadestaat overgelegd ter onderbouwing van de door hem geleden schade. Het hof heeft de posten ‘waardedaling woonhuis als gevolg van het beslag’ (€ 33.250,-) en ‘renteverlies door beslag banktegoeden’ (€ 23.888,40) afgewezen (rov. 2.9-2.12). De post ‘kosten accountant’ heeft het hof voor een bedrag van € 3.226,47 plus rente toewijsbaar geacht (rov. 2.13). Ten aanzien van de post ‘vergoeding van gederfde winst’ en de belastingschade heeft het hof overwogen als volgt. Uit de gedingstukken volgt dat partijen het niet eens zijn over (1) de periode van exploitatie waarover de schadevergoeding moet worden berekend, (2) de vraag of rekening moet worden gehouden met de omstandigheid dat het oppervlak van de winkelvloer is vergroot, (3) de hoogte van het gederfde cumulatieve resultaat voor privé-opnamen en belastingen, (4) de goodwill bij verkoop van de winkel aan het einde van de periode van exploitatie en (5) de omvang van de belastingschade (rov. 2.15). Naar het oordeel van het hof moet worden aangenomen dat de overeenkomst zou zijn opgezegd tegen het einde van de eerste overeengekomen termijn. De periode waarover de schadevergoeding moet worden berekend, is daarom naar het oordeel van het hof beperkt tot de periode van medio februari 2008 tot 1 november 2014 (rov. 2.16). Met betrekking tot de te berekenen schadevergoeding heeft het hof een deskundigenbericht nodig geacht. Het hof heeft uit de processtukken afgeleid dat beide partijen van mening zijn dat S. Hiemstra (Flynth Group B.V.) (hierna: Hiemstra) als deskundige kan worden benoemd (rov. 2.17). Het hof heeft partijen in de gelegenheid gesteld zich bij akte uit te laten over de vraagstelling aan de deskundige (rov. 2.18).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/00eee41073546d2cc48fcb3361c1f75afc664bbb3f8229d6cb784927d7a81deb | shasum -a 256