Onder 2.4 Parket bij de Hoge Raad 2 juni 2017

Om met dit laatste te beginnen: de kantonrechter en het hof hebben toepassing gegeven aan het beginsel van gelijkheid voor de openbare lasten. Dit beginsel is aan het Franse recht ontleend en wordt daarom ook wel aangeduid als: ‘ égalité devant les charges publiques ’ (of kortweg: het égalité-beginsel). In eerdere uitspraken heeft de Hoge Raad het égalité-beginsel betrokken in de beoordeling van de (on)rechtmatigheid van bepaalde overheidshandelingen . Aan de behartiging van een openbaar belang, zoals de opsporing van strafbare feiten, is inherent dat daarbij schade wordt of kan worden toegebracht aan anderen dan verdachten van het strafbare feit . Tenzij de grens van de proportionaliteit wordt overschreden, zoals bij nodeloze beschadiging, dient de rechtmatige uitoefening van de wettelijke plicht of ambtelijke bevoegdheid als een rechtvaardigingsgrond voor (in dit geval) het beschadigen van andermans eigendom. Dat is dan ook de reden waarom dit handelen van de overheid moet worden geduld, ook door anderen dan de verdachte. Het overheidsoptreden, ook al geschiedt dit met inachtneming van alle toepasselijke publiekrechtelijke regels, kan onrechtmatig worden jegens de benadeelde burger (niet zijnde de verdachte) wanneer deze burger achterblijft met schade als gevolg van een wijze van behartiging van het openbaar belang die het normale maatschappelijke risico of normale bedrijfsrisico van de benadeelde burger te buiten gaat. De Hoge Raad heeft deze maatstaf geformuleerd als volgt:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cf461a3583be3baee5fd38ce356673f893f38b399a43dff8bfb9432ad31f9554 | shasum -a 256