Onder 2.33 Parket bij de Hoge Raad 2 juni 2017

Sociale huurwoningen zijn huurwoningen met een maximale huurprijs, bedoeld voor mensen met een laag inkomen of middeninkomen. Sociale huurwoningen worden doorgaans verhuurd door woningcorporaties en woningbouwverenigingen. Verhuurders in deze sector zijn beperkt in hun vrijheid om woningen aan huurders toe te wijzen. In de regel hangt de toewijzing af van de plaats die de aspirant-huurder op een gemeentelijke wachtlijst inneemt of van bepaalde sociale indicaties (urgentieverklaring). Dit argument wordt nog wel eens gebruikt ter ondersteuning van de stelling dat het onredelijk is, schade aan huurwoningen als gevolg van strafvorderlijk optreden met toepassing van art. 6:101 lid 2 BW voor rekening van de verhuurder te laten: hij heeft zijn huurders niet voor het kiezen en kan er weinig of niets aan doen dat in de woning een huurder zit tegen wie een strafrechtelijke verdenking is gerezen. Op zich is dit een omstandigheid die van invloed kan zijn bij toepassing van de in art. 6:101 BW bedoelde billijkheidscorrectie. Anders dan het middelonderdeel het doet voorkomen, valt hieruit niet een vuistregel af te leiden die inhoudt dat een eigenaar/verhuurder in de particuliere sector nooit recht kan doen gelden op een billijkheidscorrectie van 100% (omdat hij zelf heeft kunnen beslissen met welke huurder hij in zee ging). De waardering van de omstandigheid dat het hier om verhuur in de particuliere sector gaat, is aan de feitenrechter voorbehouden. De slotsom is dat onderdeel 2 faalt. Ter zijde merk ik nog op dat niet gesteld is dat het in dit geval om bedrijfsmatige verhuur gaat; zie alinea 2.7 hiervoor.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cf461a3583be3baee5fd38ce356673f893f38b399a43dff8bfb9432ad31f9554 | shasum -a 256