Onder 2.2 Parket bij de Hoge Raad 2 juni 2017

De rechtbank heeft bij vonnis van 9 april 2014 de vorderingen van [verweersters] afgewezen. Naar het oordeel van de rechtbank is het niet de Gemeente, maar zijn het [verweersters] die de SOK eenzijdig hebben beëindigd. Verder heeft de rechtbank geoordeeld dat van toerekenbaar tekortschieten noch van onrechtmatig handelen door de Gemeente jegens [verweersters] sprake is. Er bestond geen verplichting voor de Gemeente om vóór medio 2010 mededelingen te doen over de eventuele gevolgen van de bevolkingskrimp voor het onderhavige project. Volgens de rechtbank levert de bevolkingskrimp en als gevolg daarvan het aanpassen van de woningbouwplannen door de Gemeente een onvoorziene omstandigheid op die niet in de SOK is verdisconteerd of waarin partijen hebben willen voorzien. Nu sprake is van een onvoorziene omstandigheid en de SOK regelt welke gevolgen die onvoorziene omstandigheid met zich brengt, hadden [verweersters] de SOK volgens de rechtbank niet mogen ontbinden. Aan beoordeling van de schade wordt derhalve niet toegekomen. Aangezien het feitencomplex dat [verweersters] aan het beroep op dwaling/bedrog en onrechtmatig handelen ten grondslag hebben gelegd, hetzelfde is als het aan de vordering uit wanprestatie ten grondslag gelegde feitencomplex, heeft de rechtbank ook deze vorderingen afgewezen. Ook de vordering tot vergoeding van de buitengerechtelijke kosten is door de rechtbank afgewezen. Nu de Gemeente [verweersters] een bedrag van € 78.000,- als vergoeding voor de door haar geleden onevenredige schade had aangeboden en het op de weg lag van de Gemeente om in de geest van de overeenkomst niet alleen te komen tot aanpassing van de overeenkomst maar ook tot vergoeding van onevenredige schade en de Gemeente haar aanbod bij pleidooi heeft herhaald, heeft de rechtbank dit bedrag toegewezen .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/02b29fa6b1a92751406bcf006db72c7d623911be4180f8803afedce787e54e5e | shasum -a 256