Onder 3.2 Parket bij de Hoge Raad 9 juni 2017

Onderdeel 1 is gericht tegen rov. 20 waarin het hof overweegt dat van een redelijk handelend en bekwaam tussenpersoon/pensioenadviseur mag worden verwacht dat deze in een geval als dit, waarin hij in opdracht van en namens de werkgever de werknemers informeert over een eventuele overgang naar een andere pensioenregeling, de werknemers niet alleen voldoende en juiste informatie geeft, maar onder omstandigheden hen ook waarschuwt voor aan de overgang verbonden risico's. Na een uiteenzetting over de strekking van de waarschuwingsplicht, concludeert het hof dat [betrokkene 1] in de gegeven omstandigheden [betrokkene 2] c.s. had moeten waarschuwen voor de risico's die verbonden waren aan de inbreng van de waarde van hun reeds opgebouwde, gegarandeerde, pensioen onder de eindloonregeling in de beschikbare premieregeling; althans dat [betrokkene 1] [verweerster] had moeten waarschuwen opdat [verweerster] zelf haar werknemers op dit punt had kunnen waarschuwen. Het hof verwijst daartoe naar hetgeen ten aanzien van die risico's en de reden van de overstap van de eindloonregeling naar de Pensioenregeling is overwogen in rov. 15 van de hoofdzaak. Verder acht het hof van belang dat [betrokkene 1] individuele voorbeeldberekeningen heeft gemaakt met en zonder waarde inbreng, waarbij de berekening zonder waarde inbreng tot een aanzienlijk lager pensioen leidde dan die met waarde inbreng, maar dat deze vergelijking onzuiver was doordat bij de variant zonder waarde inbreng niet werd meegenomen het alsdan behouden, tot dan toe opgebouwde, gegarandeerde pensioen. Op grond hiervan oordeelt het hof dat [betrokkene 1] in de nakoming van de tussen haar en [verweerster] bestaande overeenkomst van opdracht tekort geschoten is en zij [verweerster] dient te vrijwaren voor zover [verweerster] aansprakelijk is jegens [betrokkene 2] c.s.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5e2ec565d14b6cb353d13c7913cb46a9706451a6f72bc140cf3b55dd8150c79a | shasum -a 256