Onder 3.34 Parket bij de Hoge Raad 9 juni 2017

Uit het arrest Paulissen/Gemeente Tilburg kan niet in algemene zin worden afgeleid dat afzonderlijke afdoening van de vrijwaringszaak voordat de hoofdzaak definitief is beslist, altijd tot de mogelijkheden behoort. Het is aannemelijk dat de Hoge Raad niet een dergelijke algemene regel heeft willen geven, maar met inachtneming van de omstandigheden van het specifieke geval heeft beslist dat eerdere afdoening van de vrijwaringszaak in díe zaak mogelijk was. De relevante omstandigheid in die zaak zou dan zijn - dit blijkt niet expliciet uit het arrest - dat de beslissing in de vrijwaringszaak van belang was voor het in de hoofdzaak gedane beroep op matiging (vergelijk conclusie A-G Mok onder punt 3.5.5). Ook Van Schaick stelt, onder verwijzing naar het arrest, dat bijzondere ontwikkelingen in de hoofdprocedure kunnen maken dat de rechter de vrijwaringsprocedure beslist alvorens de hoofdzaak te beslissen. Voorts schrijft Snijders, eveneens onder verwijzing naar het arrest Paulissen/Gemeente Tilburg , dat geen rechtsregel belet om, indien dat zo uitkomt of meer op zijn plaats is , eerst de vrijwaring te beslissen. En ten slotte leidt Lewin uit het arrest af dat geen rechtsregel de rechter zonder meer belet de vrijwaringsprocedure eerder af te doen dan de hoofdzaak. Hij geeft daarbij als voorbeeld, net als Van Schaick, dat de rechter in de vrijwaringszaak tot het oordeel komt dat de vordering in vrijwaring níet toewijsbaar is (bijvoorbeeld wegens verjaring, een exoneratieclausule); in dat geval kan de vrijwaringszaak worden afgedaan, terwijl in de hoofdzaak wordt voortgeprocedeerd. In die situatie spreekt het inderdaad wel vanzelf dat het geen probleem oplevert om de vrijwaringsprocedure eerder af te doen dan de hoofdzaak.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5e2ec565d14b6cb353d13c7913cb46a9706451a6f72bc140cf3b55dd8150c79a | shasum -a 256