Onder 3.2.14 Parket bij de Hoge Raad 9 juni 2017

Het subonderdeel stelt voorts aan de orde dat het in deze zaak gaat om een vrijwillige keuze van [verweerders] om de bestaande pensioenregeling te verruilen, waarbij het gaat om ter zake voldoende kundige werknemers die voldoende tijd hebben gehad om er over na te denken, onderzoek te doen en bovendien van informatie zijn voorzien door een door de werkgever ter beschikking gestelde adviseur, waarbij de werknemers zijn gewezen op het risico dat het rendement ook zelfs negatief kon zijn. In een dergelijke situatie bestaat er volgens het subonderdeel geen andere maatstaf dan ook overigens voor rechtshandelingen zoals betreffende de totstandkoming en beëindiging van overeenkomsten in het arbeidsrecht geldt en bestaat er geen zorgplicht om een werknemer die door het hof in rov. 5 en 6 als voldoende deskundig en bekend met de risico’s van het beleggen kon worden beschouwd, wat betreft de waardeoverdracht (opeens) tegen zichzelf te moeten beschermen. Daarbij wordt er in het subonderdeel op gewezen dat een werkgever geen financiële dienstverlener is en in dat kader ook geen maatschappelijke functie vervult die vergelijkbaar is met een financiële dienstverlener. Volgens het subonderdeel is slechts van belang of de betrokken werknemers voldoende op de hoogte waren van de risico’s van hun keuze. Dat zij dit waren is door het hof in rov. 5 en 6 aangenomen, zodat er van enige (verdere) waarschuwingsplicht geen sprake is of kan zijn (geweest). Het hof heeft dit alles in rov. 4 en 15 hetzij miskend, hetzij heeft het geen inzicht gegeven in zijn gedachtegang, dan wel heeft het een onbegrijpelijk oordeel gegeven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7a3c14325e426d36f9617bcca5c2a1a57df50dc717115650ceb2c1776525f98c | shasum -a 256