Onder 3.6 Parket bij de Hoge Raad 9 juni 2017

Dat het hof van een onjuiste rechtsopvatting zou zijn uitgegaan, blijkt naar mijn mening evenmin uit (de formuleringen van) rov. 3.7 en het dictum van het tussenarrest van 28 juli 2015. In rov. 3.7 heeft het hof de stellingen van [verweerder] aldus weergegeven dat [verweerder] “heeft gewaarschuwd dat vervanging van de spanrollen en de multiriem tevens noodzakelijk was (…)” . Voorts heeft het hof gesproken van (een uit art. 6:248 lid 1 BW voortvloeiende) “verplichting om [eiser] ervoor te waarschuwen dat enkele vervanging van de dynamo - dus zonder tevens de spanrollen en multiriem te vervangen - niet aangewezen was, althans voor een adequate reparatie niet volstond (…)” . In het dictum is het probandum aldus omschreven dat [verweerder] “bij het sluiten van de overeenkomst [eiser] heeft gewaarschuwd dat bij vervanging van de dynamo tevens de spanrollen en de multiriem moesten worden vervangen, maar dat [eiser] daarvan om financiële redenen heeft afgezien” . Naar mijn mening zeggen noch de in rov. 3.7, noch de in het dictum gehanteerde formuleringen, ook maar iets over de mate van duidelijkheid en specificiteit die de door [verweerder] aan [eiser] gedane mededelingen volgens het hof zouden moeten hebben om als afdoende waarschuwing in de zin van het probandum te kunnen gelden. Er was voor het hof ook geen enkele reden zich daarover reeds in het probandum uit te laten; het hof kon zeer wel ervoor kiezen eerst aan de hand van hetgeen de bewijsvoering zou opleveren te beoordelen of al dan niet van een onder de omstandigheden van het geval naar de eisen van redelijkheid en billijkheid toereikende en voldoende specifieke waarschuwing sprake was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fa8bf6a93b426f599af25c6541eeebc3921c39055e1577548881ee3b29e334e6 | shasum -a 256