Onder 3.7 Parket bij de Hoge Raad 9 juni 2017

Dat het hof van een onjuiste rechtsopvatting van de omvang van de op [verweerder] rustende waarschuwingsplicht zou zijn uitgegaan, blijkt ten slotte evenmin uit het eindarrest, waarin het hof [verweerder] in het hem opgedragen bewijs geslaagd heeft geoordeeld (rov. 2.7: “Uit het voorgaande, in onderling verband en samenhang beschouwd, concludeert het hof dat [verweerder] is geslaagd in het bewijs van de stelling dat hij bij het sluiten van de overeenkomst [eiser] heeft gewaarschuwd dat bij vervanging van de dynamo tevens de spanrollen en de multiriem moesten worden vervangen, maar dat [eiser] daarvan om financiële redenen heeft afgezien. (…)” ). Het hof heeft zijn bewijsoordeel gebaseerd op de verklaringen van de getuigen [betrokkene 3] en [betrokkene 2] en van [verweerder] zelf, welke verklaringen, “dus zowel de bedoelde eerdere schriftelijke verklaringen als die welke deze drie personen als getuige hebben afgelegd, (…), alles bij elkaar genomen, niet alleen een tamelijk hoge mate van precisie (vertonen) maar (…) ook zowel op zichzelf als in onderling verband met elkaar volstrekt consistent zijn (…)” (rov. 2.5). Alhoewel het hof de inhoud van de bedoelde verklaringen niet uitvoerig heeft weergegeven, acht ik van belang dat zij mede de details en intensiteit van de door [verweerder] gegeven waarschuwing betreffen. Aan de schriftelijke verklaring van [betrokkene 3] ontleen ik het volgende:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fa8bf6a93b426f599af25c6541eeebc3921c39055e1577548881ee3b29e334e6 | shasum -a 256