Onder 2.15. Parket bij de Hoge Raad 2 mei 2017

Afgezien van de tekortkomingen die bij de bespreking van de onderdelen 1 (hoor en wederhoor) en 3 (verzoek contra-expertise) aan de orde zijn gekomen, biedt de redengeving van de rechtbank de lezer voldoende inzicht in de redenen waarom de rechtbank tot het oordeel kwam dat aan de vereisten in art. 2 Wet Bopz voor een voorlopige machtiging is voldaan. Omdat de constatering van een stoornis van de geestvermogens en van het oorzakelijk verband met het gevaar een beoordeling door een psychiater nodig maakt, is – behoudens de reactie op het verzoek om een contra-expertise − niet onbegrijpelijk dat de rechtbank haar desbetreffend oordeel heeft gebaseerd op de geneeskundige verklaring van de psychiater [de psychiater], die betrokkene met het oog op de mogelijkheid van een voorlopige machtiging heeft onderzocht. Voor het overige gaat het hier om een beoordeling en waardering van de feiten, waarvan de juistheid in cassatie niet kan worden onderzocht. Wat betreft de mogelijkheid van (verdere) mantelzorg door de zoon en schoondochter van betrokkene, heeft de rechtbank – behoudens het verzuim ten aanzien van hoor en wederhoor – in haar beschikking tot uitdrukking gebracht op welke gronden haar oordeel berustte. Zo de Hoge Raad aan deze klacht toekomt, behoeft zij niet tot cassatie te leiden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/858f53e4c6120f73c35322892c6224012cc67a676dab9df85a465eca3fd51bca | shasum -a 256