Citaat | Parket bij de Hoge Raad 3 januari 2017

Onder 3.8. Parket bij de Hoge Raad 3 januari 2017

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 3 januari 2017, ECLI:NL:PHR:2017:62.

Ik heb mij afgevraagd of, nu er geen overgangsregeling is getroffen , art. 1 lid 2 Sr een functie vervult ten aanzien van het na het plegen van het onderhavige feit vervallen verklaarde bestanddeel “zonder daardoor in strijd met zijn plicht te handelen”. Enige aanleiding daarvoor is er echter niet. Het wegvallen van dit bestanddeel verruimt immers de toepasbaarheid van de strafbepaling, zodat in het algemeen van een gunstiger regeling al niet gesproken kan worden. Ook de ‘nieuwe’ strafbedreiging is zeker niet ‘gunstiger’: deze bedraagt – wat de gevangenisstraf betreft – na de wijziging óók voor de gevallen waarin niet in strijd met de ambtsplicht is gehandeld ten hoogste zes jaar gevangenisstraf, tegenover de twee jaar in de situatie voor de wetswijziging. Toepassing van de nieuwe bepaling zou dus qua sanctionering juist een verandering ten nadele meebrengen. Ook de hiervoor onder 3.6 weergegeven wetsgeschiedenis wijst niet op een verandering van inzicht van de wetgever omtrent de strafwaardigheid van het vóór de wetswijziging begane strafbare feit. Er is derhalve geen sprake van verandering van wetgeving in de in art. 1 lid 2 Sr bedoelde zin. Art. 362 (oud) Sr blijft dan ook gewoon van toepassing op het in de onderhavige zaak gepleegde feit.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/09a2be0517eee5a7da35e165059dc276255249f2ff37ec708f4c0738d74ddb54. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 09a2be0517eee5a7da35e165059dc276255249f2ff37ec708f4c0738d74ddb54, en de alinea staat in dat document op bytes 29750 tot 31237.