Onder 3.12. Parket bij de Hoge Raad 3 januari 2017

De delictsomschrijving van art. 362 (oud) Sr bevat geen expliciete vorm van opzet of schuld. De minister was van oordeel dat het opzet voldoende is uitgedrukt in het bestanddeel ‘vraagt’, “aangezien het vragen van een gift, belofte of dienst zich niet licht zonder opzet bij de vragende persoon laat denken”. Dat het (impliciet) vereiste opzet van de pleger van het in art. 362 (oud) Sr neergelegde delict niet de kwaliteit betreft, zou ten eerste kunnen worden afgeleid uit de omstandigheid dat de kwaliteit van ambtenaar is vooropgesteld in de delictsomschrijving. Doorslaggevend is die plaatsing op zichzelf niet: de doorgaans handzame algemene regel, inhoudende dat bestanddelen die vóór het woord “opzettelijk” zijn geplaatst in de delictsomschrijving aan dat opzet zijn onttrokken is hier niet rechtstreeks van toepassing, juist omdat het bestanddeel opzet niet expliciet in de delictsomschrijving is opgenomen. Een uitstapje in het Wetboek van Strafrecht leert echter dat, bij de ambtsdelicten waarbij het opzet wél als bestanddeel is opgenomen, het begrip ambtenaar steeds voor het woordje ‘opzettelijk’ is geplaatst. Krachtens de eerder genoemde algemene regel hoeft het opzet van de dader dus niet op het zijn van ambtenaar te zijn gericht. Wetssystematisch gezien ligt het tot art. 362 (oud) Sr doortrekken van die lijn, waarin het begrip ‘ambtenaar’ onttrokken is aan het opzetvereiste dus wel zeer voor de hand. Ik houd het er dus op dat het begrip ambtenaar is ‘geobjectiveerd.’

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/09a2be0517eee5a7da35e165059dc276255249f2ff37ec708f4c0738d74ddb54 | shasum -a 256