Onder 3.13. Parket bij de Hoge Raad 3 januari 2017

Maar moet de kwaliteit van ambtenaar in delicten als het onderhavige op dezelfde wijze worden behandeld als een, hiervoor reeds besproken, geobjectiveerd bestanddeel? De kwaliteit van de pleger in kwaliteitsdelicten is een hoedanigheid van de pleger en daarmee van een wat andere orde dan geobjectiveerde bestanddelen in niet-kwaliteitsdelicten zoals bijvoorbeeld de leeftijd van het slachtoffer in art. 245 Sr of het ingevorderd zijn van het rijbewijs in art. art. 9 lid 7 WVW 1994. Toch meen ik dat de kwaliteit slechts als een variant van een geobjectiveerd bestanddeel kan worden gezien, als het gaat om de mogelijkheid van een beroep op avas. De reden daarvoor is dat ook bij dit (bijzondere) bestanddeel het schuldbeginsel in het geding kan zijn. Daarbij speelt een rol dat de ambtelijke hoedanigheid niet een zeer precies omschreven toestand is. Ik doel daarbij niet zozeer op de uitbreiding die aan dat begrip is gegeven in art. 84 Sr maar op de jurisprudentiële uitbreiding van het ambtenaarschap. Volgens vaste rechtspraak valt onder ‘ambtenaar’ niet alleen de persoon in dienst van de staat of openbare lichamen zoals gemeenten, provincies en waterschappen maar ook “degene die onder toezicht en verantwoording van de overheid is aangesteld in een functie waaraan een openbaar karakter niet kan worden ontzegd ten einde een deel van de taak van de Staat of zijn organen te verrichten.” Daarmee worden onder omstandigheden ook medewerkers van geprivatiseerde organisaties met een publieke taak onder het bereik van het begrip ambtenaar gebracht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/09a2be0517eee5a7da35e165059dc276255249f2ff37ec708f4c0738d74ddb54 | shasum -a 256