Onder 4.3. Parket bij de Hoge Raad 20 juni 2017

“Ten aanzien van het getapte gesprek tussen de verdachte en [betrokkene 18] op 15 oktober 2012 overweegt het hof dat noch uit het procesdossier, noch uit de door de raadsman bij pleidooi overgelegde stukken, blijkt dat [betrokkene 18] daadwerkelijk advocaat is en de advocaat van de verdachte was. Ten aanzien van bijlage I bij de pleitnotitie in eerste aanleg overweegt het hof voorts nog dat hieruit niet meer blijkt dan dat een ander dan [betrokkene 18] , namelijk [betrokkene 20] , naar eigen zeggen op een andere datum, namelijk op 13 oktober 2012, telefonisch contact met de verdachte heeft gehad. Het hof voegt hieraan toe dat een zoekslag op internet naar [betrokkene 18] niet meer heeft opgeleverd dan dat ene [betrokkene 18] zich op Linked-in presenteert als "legal consultant". Het hof acht niet aannemelijk geworden dat [betrokkene 18] in enig land de status van advocaat heeft en dat aan hem of haar op grond van artikel 218 van het Wetboek van Strafvordering een verschoningsrecht toekomt en met hem of haar gevoerde gesprekken als geheimhoudersgesprekken moeten worden aangemerkt. Het hof ziet derhalve dan ook geen reden om dit gesprek uit te sluiten van het bewijs”.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ee2bdea37f8c4e897876eeb63a8369b0fbadcd13508ece5dd90ed9887851b02f | shasum -a 256