Onder 3.27 Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2017

Sub-subonderdeel 1.2.4 (1) houdt in dat het hof in drie overwegingen te hoge eisen zou hebben gesteld aan de op Cross Options rustende stelplicht. Het gaat hierbij om de door de sub-subonderdelen 1.2.1 en 1.2.2 bestreden oordelen (inhoudende dat Cross Options had moeten becijferen dat de waarde van de deelnemingen in de werkmaatschappijen negatief door de tekortkoming is beïnvloed en dat Cross Options nader had moeten onderbouwen dat de winstgevende transacties ook tot positieve resultaten van de dochters hadden geleid) en het oordeel dat Cross Options feiten en omstandigheden had moeten aanvoeren waaruit volgt dat de door Cross Options geleden schade niet werd beïnvloed door omstandigheden aan de zijde van de werkmaatschappijen. Cross Options wijst er in dat verband op (i) dat het hof haar daarmee heeft belast met een stelplicht terzake van negatieve feiten en omstandigheden, terwijl het op de weg van ING lag om, ervan uitgaande dat de reversals winstgevend zouden zijn geweest, gemotiveerd te stellen dat die winstgevende transacties niet tot positieve resultaten zouden hebben geleid en dat de door Cross Options geleden schade beïnvloed werd door omstandigheden aan de zijde van de werkmaatschappijen. Volgens Cross Options geldt voorts (ii) dat dit geval erdoor wordt gekenmerkt dat de wanprestatie van ING jegens Cross Options in de eerste plaats aangrijpt bij de dochtervennootschappen die zelf geen schadevergoeding kunnen vorderen, waardoor de door het Cross-concern geleden schade ten onrechte onvergoed zou blijven vanwege een gebruikelijke, en destijds voor ING kenbare, onderbrenging van de market makers activiteiten in de dochtervennootschappen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/208b271df28d0dc0589fd2d1ead700c537a293dd1f9d4201f2a6e949a50ac778 | shasum -a 256