Onder 3.33 Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2017

De stellingen genummerd 1 onder (i) en 2 (eerste twee sub-stellingen) komen er in de kern op neer dat de toezichthouder nimmer zodanige handelsbeperkingen aan de dochterbedrijven heeft opgelegd dat zij in hun bedrijfsuitoefening werden bemoeilijkt. Naar mijn mening volgt uit die stelling – ook indien juist – niet dat de dochterbedrijven over een zodanig eigen vermogen beschikten dat de transactiewinst zou leiden tot dividenduitkeringen of een vergroting van reserves. Een toezichthouder heeft op grond van de op hem toepasselijke regelgeving namelijk doorgaans een grote mate van beleids- en beoordelingsvrijheid bij het gebruik van zijn bevoegdheden. Daarvan kan ook in het onderhavige geval worden uitgegaan: gesteld noch gebleken is dat de toezichthouder in de onderhavige zaak bij gebreke van een eigen vermogen in de hiervoor bedoelde zin gehouden was om de dochterbedrijven gelijktijdig handelsbeperkingen op te leggen zodat hun bedrijfsuitoefening zou worden bemoeilijkt. De afzonderlijke dochterbedrijven hebben blijkens de producties 16.1 (a) tot en met (m), 16.2 (a) tot en met (ee) en 16.3 (a) tot en met (e) bij conclusie van dupliek vanwege een ontoereikende kapitaalpositie diverse waarschuwingen en aanzeggingen van voorgenomen maatregelen ontvangen. Het uitblijven van gelijktijdige handelsbeperkingen die de bedrijfsuitoefening bemoeilijken, betekent dus niet dat de dochterbedrijven over een zodanig eigen vermogen beschikten dat de transactiewinst zou leiden tot dividenduitkeringen of een vergroting van reserves. Het hof behoefde de stellingen over het uitblijven van zodanige handelsbeperkingen daarom niet te betrekken bij de beantwoording van de vraag of Cross Options eigen schade heeft geleden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/208b271df28d0dc0589fd2d1ead700c537a293dd1f9d4201f2a6e949a50ac778 | shasum -a 256