Onder 3.42 Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2017

Subonderdeel 1.3 faalt mijns inziens ook. Volgens vaste rechtspraak van Uw Raad is voor bewijslevering, zoals gezegd, alleen plaats wanneer aan de stelplicht is voldaan (hiervóór randnummer 3.30 en de verwijzingen in voetnoot 52). Het oordeel van het hof houdt (overeenkomstig de lezing van het oordeel zoals weergegeven in de laatste zin van randnummer 3.41) in dat Cross Options onvoldoende heeft gesteld om tot bewijslevering te worden toegelaten. Het hof overweegt aan het slot van rov. 3.4. immers: “Aan de vraag of er behoefte is aan deskundige voorlichting wordt niet toegekomen, nu de vordering tot schadevergoeding onvoldoende concreet is onderbouwd. Om dezelfde reden is geen plaats voor de aangeboden bewijslevering.” Die overweging over het ontbreken van een concrete onderbouwing heeft mede betrekking op de stelling dat de werkmaatschappijen steeds over voldoende eigen vermogen zijn blijven beschikken en een positief eigen vermogen hadden. Het oordeel van het hof wordt in deze lezing bestreden met de klacht dat het niet in stand kan blijven als één of meer van de klachten van subonderdelen 1.1 en 1.2 slagen. Dat is, zo heb ik hiervoor aangeduid (randnummers 3.18-3.40), niet het geval. Ook overigens acht ik de overweging over een onvoldoende concrete onderbouwing in het licht van het ontbreken van goedgekeurde jaarstukken niet onbegrijpelijk. Het hof behoefde Cross Options daarom niet toe te laten tot het leveren van getuigenbewijs.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/208b271df28d0dc0589fd2d1ead700c537a293dd1f9d4201f2a6e949a50ac778 | shasum -a 256