Onder 3.19 Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2017

Deze klacht treft naar mijn mening geen doel. Cross Options heeft inderdaad gesteld dat zij de transacties niet via haar dochtermaatschappijen zou hebben verricht als dit voor haar aandeelhouders financieel onvoordeliger zou zijn geweest. Naar mijn mening gaat het hier echter niet om een feit of recht dat op de voet van art. 149 Rv bij gebreke van betwisting vast komt te staan. Het gaat hier veeleer om een argument waarmee Cross Options aannemelijk probeert te maken dat winsten van de dochtermaatschappijen in de hypothetische situatie zonder de tekortkoming bij haar als moeder terecht zouden zijn gekomen. Dit betekent dat beoordeeld dient te worden of hier sprake is van een essentiële stelling waarop het hof in zijn motivering had moeten responderen. Ik meen dat dit niet het geval is. Cross Options heeft het genoemde betoog op geen enkele wijze onderbouwd. Reeds om die reden is geen sprake van een essentieel betoog waarop het hof moest ingaan. Daar komt bij dat Cross Options – blijkens de terecht onbestreden vaststelling van het hof (rov. 3.3.) – heeft toegelicht dat zij het sowieso onwenselijk achtte om de handelsactiviteiten in de holding te laten plaatsvinden; indien één van die dochters vanuit de Optiebeurs met een belemmering zou worden geconfronteerd, bijvoorbeeld omdat het eigen vermogen ontoereikend was voor voorgenomen transacties, konden de andere dochters verder handelen, terwijl het eigen vermogen van die ene dochter werd verhoogd. Hieruit volgt dat bij de beslissing van Cross Options om de transacties via de dochtermaatschappijen te laten verlopen (ook) andere belangen dan de allocatie van de opbrengsten van de transacties een rol hebben gespeeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/208b271df28d0dc0589fd2d1ead700c537a293dd1f9d4201f2a6e949a50ac778 | shasum -a 256