Onder 2.8. Parket bij de Hoge Raad 3 februari 2017

Welke die aangevoerde gronden zouden zijn, is mij niet duidelijk geworden uit het middel noch uit de toelichting daarop. De toelichting in de cassatiedagvaarding onder 1.4 en 1.5 bevat slechts de stelling dat de Staat (blijkens de pleitnota van advocaat van de Staat) niet op voorhand heeft uitgesloten dat het door het echtpaar onder dreiging van een dwangsomsanctie over te leggen bewijsmateriaal zal worden overgelegd in lopende fiscale procedures. Die stelling gaat niet op. Het pleidooi in hoger beroep werd gehouden op 11 februari 2015, dus nog vóór de genoemde arresten van 24 april 2015. Uit de desbetreffende passages in de pleitnota namens de Staat (punten 6.2 en 6.3) valt niet op te maken dat de Staat wezenlijk een ander standpunt heeft willen verdedigen dan – nadien – in het arrest van 24 april 2015 als geldend recht is aanvaard. De Staat betoogde tijdens dit pleidooi dat de in dit kort geding opgeëiste gegevens van belang zijn voor belastingaanslagen die nog moeten worden opgelegd over recente en toekomstige jaren. Het oordeel over de vraag of, en in hoeverre, de op grond van dit kort geding verkregen informatie kan worden gebruikt ten behoeve van het bewijs in een fiscale procedure, komt volgens de pleitnota van de Staat toe aan de belastingrechter.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3f751c0908d569dc0aff4d4deffd04f72f603ea3671dba9b4a16a34fdd3992c1 | shasum -a 256