Citaat | Parket bij de Hoge Raad 3 februari 2017

Onder 2.19. Parket bij de Hoge Raad 3 februari 2017

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 3 februari 2017, ECLI:NL:PHR:2017:70.

Een ander aspect van dit vraagstuk is dat een particulier (niet administratieplichtige in de zin van art. 52 AWR) op grond van art. 47 AWR door de Belastingdienst kan worden bevraagd over banktegoeden of andere vermogensbestanddelen in het buitenland en bij het beantwoorden van die vragen afhankelijk is van een door de desbetreffende bank of andere instelling bijgehouden administratie. Indien de desbetreffende bank of andere instelling zijn gegevens heeft vernietigd vanwege het verstrijken van de wettelijke bewaartermijn, kan zich een situatie voordoen waarin de belastingplichtige eenvoudigweg niet in staat is de gevraagde gegevens of bescheiden aan de Belastingdienst te overhandigen. Dit aspect is m.i. ondervangen door de eisen die de Hoge Raad aan een vordering als de onderhavige stelt, namelijk: dat de Staat aannemelijk maakt dat het gevorderde materiaal bestaat en dat de belastingplichtige (tegen wie de vordering is gericht) daarover de beschikking heeft, althans met de redelijkerwijs van hem te verwachten inspanning de beschikking kan krijgen. Bij de bespreking van de middelen 4 en 5 kom ik hierop terug.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/3f751c0908d569dc0aff4d4deffd04f72f603ea3671dba9b4a16a34fdd3992c1. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 3f751c0908d569dc0aff4d4deffd04f72f603ea3671dba9b4a16a34fdd3992c1, en de alinea staat in dat document op bytes 33462 tot 34601.