Onder 2.32. Parket bij de Hoge Raad 3 februari 2017

Dit alles levert volgens het hof het vermoeden op dat het echtpaar ook in de jaren vanaf 2003 heeft beschikt over buitenlandse banktegoeden. In rov. 4.13 heeft het hof dit oordeel herhaald ten aanzien van de periode daarvóór. Onbegrijpelijk is dit oordeel niet, in het licht van de vastgestelde feiten. Indien de rekeninghouders in ieder geval tot 13 december 2001 deze rekening hebben aangehouden, zoals het hof als vaststaand aanneemt, moet dit saldo hetzij nog steeds op een rekening bij KB-Lux staan, hetzij naar een andere bankrekening zijn overgemaakt en daar nog staan, hetzij door de man of de vrouw zijn opgenomen, al dan niet voor consumptieve doeleinden, dan wel daarvandaan naar een volgende rekening zijn overgemaakt. In de redenering van het hof bestaan dus concrete aanwijzingen dat sprake is geweest van voor de Belastingdienst verzwegen vermogen in het buitenland, van welk vermogen de verdere lotgevallen onbekend zijn omdat het echtpaar weigert hierover informatie aan de Belastingdienst te geven. Aldus is in dit geval sprake van concrete aanknopingspunten, op grond waarvan het hof aannemelijk heeft kunnen achten dat het echtpaar in staat is de gevraagde informatie te verschaffen. Ook heeft het hof mogen aannemen dat in dit geval is voldaan aan de verdragsrechtelijke vereisten voor een inmenging van de inspecteur in de privacy van het echtpaar.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3f751c0908d569dc0aff4d4deffd04f72f603ea3671dba9b4a16a34fdd3992c1 | shasum -a 256