Citaat | Parket bij de Hoge Raad 10 februari 2017

Onder 2.5.2 Parket bij de Hoge Raad 10 februari 2017

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 10 februari 2017, ECLI:NL:PHR:2017:78.

Voor het overige wijzen de onderdelen er op zichzelf terecht op, samengevat, dat de rechter in de procedure tussen [eiser] en [verweerster] een oordeel kan geven over de vraag of in de verhouding tussen [verweerster] en de koper een ‘perfecte koopovereenkomst’ tot stand is gekomen zodat [eiser] recht heeft op courtage, zonder dat dit oordeel ook in de verhouding tussen [verweerster] en de koper bindende kracht heeft (vgl. art. 236 Rv). Dat doet echter niet af aan het probleem waarop het hof mijns inziens doelt, te weten dat de vraag of het financieringsvoorbehoud terecht is ingeroepen, ook in de relatie tussen [verweerster] en [eiser], niet kan worden beantwoord zonder acht te slaan op hoe [verweerster] en de koper daar zelf over denken (zie bij 2.2.2). De onderdelen berusten dus op een verkeerde lezing van het arrest. Bovendien kunnen de onderdelen niet tot cassatie leiden, nu zij zich richten tegen overwegingen die ten overvloede zijn gegeven – hetgeen blijkt uit het woord ‘temeer’ – en dus niet dragend zijn voor het oordeel van het hof dat de grief van [eiser] niet kan slagen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/aeea2ee123c7577209d00f56809d808f2ed4b584111e961739cd4100894762c2. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt aeea2ee123c7577209d00f56809d808f2ed4b584111e961739cd4100894762c2, en de alinea staat in dat document op bytes 27501 tot 28623.