Onder 4.5. Parket bij de Hoge Raad 20 juni 2017

Zoals hiervoor onder 4.2 is gebleken, stelt de steller van het middel zich in de toelichting op het middel – kort gezegd - op het standpunt dat uit de door het hof vastgestelde feiten en omstandigheden niet, of niet zonder meer, kan volgen dat ten aanzien van de onbekend gebleven personen sprake is van een redelijk vermoeden van schuld aan enig strafbaar feit. Het middel lijkt daarbij te hinken op twee gedachten, nu enerzijds wordt gewezen op het moment waarop de witte personenauto voor het eerst wordt gesignaleerd aan de [a-straat] te Haarlem, terwijl voorts, zo begrijp ik althans het middel, wordt gewezen op het moment waarop de auto in de P.C. Hooftstraat te Haarlem tot stilstand komt, het bijrijdersportier wordt geopend en de twee personen die uit het voertuig springen op de vlucht slaan. Daarmee verliest de steller van het middel uit het oog dat uit de door het hof gebruikte bewijsmiddelen niet alleen volgt dat een aan de [a-straat] woonachtige getuige heeft gezien dat de bestuurder van een witte personenauto een grote schroevendraaier achter een boom verbergt, en dat verbalisanten vervolgens poolshoogte nemen in verband met een verdachte situatie, maar ook dat, zoals hiervoor onder 4.4. reeds bleek, verdachte [verdachte] , nadat hij door twee verbalisanten is gesommeerd zijn auto op een vrije parkeerplaats neer te zetten, die aanwijzing negeert en er vandoor is gegaan, waarna onderweg een hoeveelheid papieren uit de auto wordt gegooid waarop het adres [a-straat 1] , de straat waarin de vluchtauto eerder door een getuige is gezien en het adres waar, zo blijkt later, een woninginbraak is gepleegd, staat vermeld. Die omstandigheden hebben zich voorgedaan na de waarnemingen van de getuige aan de [a-straat] en voordat de twee personen waar het middel het oog op heeft, uit de auto zijn gestapt en er als een haas vandoor zijn gegaan. In het licht van voornoemde feiten en omstandigheden, in onderling verband en samenhang beschouwd, zoals die uit de bewijsmiddelen voortvloeien, is het in de bewezenverklaring besloten liggende oordeel van het hof dat ten aanzien van de twee onbekend gebleven personen sprake is van feiten en omstandigheden waaruit een redelijk vermoeden van schuld aan een strafbaar feit voortvloeit, waardoor zij als verdachten van enig misdrijf kunnen worden aangemerkt, niet onbegrijpelijk en voldoende gemotiveerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4da46521b3a6098c15b743a6f04efcc68c76751c33f481568512710879df2ab7 | shasum -a 256