Onder 4.10. Parket bij de Hoge Raad 13 juni 2017

De vraag is nu of het niet onbegrijpelijk is dat het hof de opgave van 61 getuigen heeft aangemerkt als een geval als bedoeld in de hierboven onder 4.6 bedoelde rechtsoverweging. Uit de formulering van de Hoge Raad valt zonder meer af te leiden dat het door de Raad nader aangeduide geval slechts een voorbeeld betreft. De opgave van 61 getuigen lijkt in het onderhavige geval mij niet ver af te liggen van het door de Hoge Raad omschreven voorbeeld. Het gaat gelet op de omvang van de zaak om een onevenredig aantal getuigen, terwijl de redenen voor het horen niet worden vermeld. Kennelijk heeft het hof daarbij in aanmerking genomen dat ten tijde van de opgave van de getuigen het verkorte vonnis van de rechtbank beschikbaar was. Dat vonnis bevat meer dan zes pagina’s aan bewijsoverwegingen en is daarmee minder verkort dan de benaming aangeeft. Het hof heeft kennelijk en niet onbegrijpelijk geoordeeld dat die bewijsoverwegingen, zijnde een antwoord op de bij de rechtbank tegen de bewezenverklaring ingebrachte bezwaren, een voldoende aanknopingspunt bieden voor enige selectie bij het verzoek van de te horen getuigen en een opgave van redenen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8bbea2b73ce09d3070c128f78709e7c4d9303361d3fc6784b1b46e5bfb46853c | shasum -a 256