Onder 3.2. Parket bij de Hoge Raad 20 juni 2017

Het hof heeft zich in een nadere bewijsoverweging (op pag. 6 van het arrest) gebogen over de vraag of er in het onderhavige geval sprake is van een ‘levensgezel’ als bedoeld in art. 304 Sr. Het hof heeft over de verhouding tussen de verdachte en de aangeefster uit met name de verklaringen van de verdachte zelf het volgende kunnen vaststellen. De verdachte had een (nieuwe) relatie met de aangeefster. Zij waren Islamitisch getrouwd. Hij verbleef af en toe ook bij zijn vrouw (aangeefster) in de woning, terwijl hij de sleutel van die woning had. Deze omstandigheden wettigen de conclusie dat de verdachte met de aangeefster een relatie van affectieve aard heeft gehad en duiden op een betrekkelijk nauwe lotsverbondenheid. Ik merk op dat de hiervoor genoemde omstandigheden hun bevestiging vinden in de verklaring van de aangeefster . Zo kan uit haar verhaal worden afgeleid dat zij de verdachte al sinds 2007 kent en een relatie met hem had, dat de verdachte eerder een tijd bij haar is ingetrokken, dat uit hun relatie twee dochters zijn geboren en dat de verdachte regelmatig bij haar en de kinderen over de vloer kwam. Het oordeel van het hof dat de aangeefster ten tijde van het tenlastegelegde feit als ‘levensgezel’ van de verdachte als bedoeld in art. 304 Sr kan worden aangemerkt, geeft aldus geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting en is niet onbegrijpelijk, en behoefde in het licht van hetgeen namens de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep is aangevoerd, onder meer dat de aangeefster nu verdachtes ex is, geen nadere motivering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2eb21ff4666e2a289adc4c333e57c5292dff02b30f4c54464e0ef101540c0bde | shasum -a 256