Onder 5.11. Parket bij de Hoge Raad 20 juni 2017

De jurisprudentie van het EHRM met betrekking tot eventuele criminele antecedenten kan iets meer duidelijkheid verschaffen. In onder meer de al genoemde zaak Bannikova tegen Rusland stelt het EHRM in § 41 dat “a criminal conviction in the past [is] not by itself indicative of any ongoing criminal activity”. In combinatie met andere factoren kan een ‘criminal record’ echter wel meetellen. De reeds genoemde zaak Scholer tegen Duitsland vormt daarvan een voorbeeld. De betrokkene werd op grond van een anonieme tip ervan verdacht op grote schaal in amfetamine te handelen. Bij die anonieme informatie voegde zich een eerdere veroordeling wegens handel in amfetamine. Die veroordeling was oud, waarvan het EHRM zich bewust was: “Although that conviction dated back to 1989, and was thus pronounced some eighteen years prior tot he police investigations in 2007, it proved that the applicant had already been involved in offences such as the one he was then suspected of.”. Het EHRM voegt daaraan vervolgens toe: “Moreover, there were further elements indicating that the applicant was involved in drug trafficking.”. Met die ‘elementen’ doelde het EHRM onder meer op het feit dat Scholer een monster amfitamine in zijn garage klaar had liggen (zie hiervoor, punt 5.5). Uit dit alles kan worden afgeleid dat de rol die de eerdere veroordeling in de beoordeling van het EHRM speelde, slechts was dat zij steun gaf aan de in 2007 bestaande verdenking dat de betrokkene zich toen, in 2007, bezig hield met drugshandel. Het gaat bij de verdenking van “pre-existing criminal activity” zo gezien om de verdenking dat de betrokkene zich bezig houdt (en dus niet bezig heeft gehouden) met criminele activiteiten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0ea0b4faa98504daf01d5e863681e7147af6045c3e68a937bb22e859b7e9d78d | shasum -a 256