Onder 6.5. Parket bij de Hoge Raad 20 juni 2017

De vraag die daarbij rijst, is of de criteria die door het EHRM zijn ontwikkeld in een context die gedomineerd wordt door beroeps- en gewoontecriminaliteit, niet wat anders ingekleurd moeten worden als zij in een wat andere context toepassing moeten vinden. Dat het bewijs van een predispositie ingeval van bij herhaling gepleegde strafbare feiten doorgaans gevonden wordt in daadwerkelijke betrokkenheid bij eerdere criminele activiteiten, ligt in beetje in de aard van de zaak besloten. Dat is anders als het gaat om de bestrijding van strafbare feiten die minder repetitief van karakter zijn. Het bewijs van een predispositie zal hier vooral gezocht moeten worden in concrete aanwijzingen dat dergelijke feiten ‘under way’ zijn (vgl. hiervoor, punt 5.18). Ik meen daarbij dat aan de mate waarin de criminele plannen geconcretiseerd zijn, niet al te hoge eisen kunnen worden gesteld. Concrete (strafbare) voorbereidingshandelingen zijn dus niet per se nodig. Een onoverkomelijk bezwaar levert dat niet op, omdat het bij de vraag naar het bestaan van ‘pre-existing criminal activity’ op de keper beschouwd om een bewijskwestie gaat (hiervoor, onder 5.12). Dat de plannen serieus moeten worden genomen, kan ook op andere wijze blijken dan uit de mate waarin zij zijn geconcretiseerd. Bovendien kan (aanvullend) bewijs voor het bestaan van een predispositie gevonden worden in het gedrag van de betrokkene bij de uitvoering van de undercoveroperatie (hiervoor, punt 5.5).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0ea0b4faa98504daf01d5e863681e7147af6045c3e68a937bb22e859b7e9d78d | shasum -a 256