Onder 2.7.26 Parket bij de Hoge Raad 14 juli 2017

Bij de beoordeling dient tot uitgangspunt dat de uitleg van de stellingen in de processtukken van feitelijke aard is en in cassatie dan ook niet op juistheid kan worden onderzocht. In de genoemde vindplaatsen in de gedingstukken (onder 108 en 21) is gesteld dat tegenover de door [eiseres] aan [betrokkene 1] verschuldigde royaltyvergoeding – anders dan de rechtbank in rov. 8.5 van het tussenvonnis had geoordeeld – wel degelijk een tegenprestatie van [betrokkene 1] stond, nu uit de Royaltyovereenkomst volgt dat de vergoeding wordt betaald, omdat [betrokkene 1] degene is geweest die [eiseres] in staat heeft gesteld de exclusieve Leveringsovereenkomst te sluiten met [B] Voorts is aangevoerd (onder 108) dat deze tegenprestatie geen verband hield met de overdracht van 41% van de aandelen in [B] In het oordeel van het hof ligt besloten dat uit de enkele stellingname dat sprake was van de hiervoor genoemde tegenprestatie voor de royaltybetalingen, nog niet volgt dat er dus geen enkele relatie was tussen de verwerving van de aandelen en de betaling van royalties. Met andere woorden: met de stelling dat royalties worden betaald omdat [betrokkene 1] degene was die [eiseres] in staat had gesteld exclusief afnemer van [B] te worden is nog niet gesteld dat de royaltybetalingen niet mede zouden kunnen dienen als vorm van tegenprestatie voor de verwerving van de aandelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/09ef3dc3f0e62a857f9dbcfac19d78b128b336f4eefc60e56ed1b665bc962ac0 | shasum -a 256