Onder 2.9.8 Parket bij de Hoge Raad 14 juli 2017

Met inachtneming van deze beperkte toets is vast te stellen dat het hof in de eerste plaats heeft geoordeeld dat [eiseres] de stelling van [betrokkene 1] dat haar (op grond van het bepaalde in de Koopovereenkomst) niet méér schadevergoeding toekomt dan de door haar betaalde koopprijs van € 90.956 niet, althans niet voldoende gemotiveerd heeft bestreden. Het hof overweegt vervolgens dat de hiervoor genoemde stelling van [betrokkene 1] wordt ondersteund door de tekst van art. 1.3 van de Koopovereenkomst, die luidt dat recht bestaat op een volledige vergoeding van de schade en dat deze vergoeding wordt aangemerkt als een correctie op de Koopprijs Aandelen, die volgens art. 2.1 van de Koopovereenkomst € 90.756 bedraagt (de context waarin art. 1.3 moet worden gelezen). Vervolgens weegt het hof nadrukkelijk mee – zo blijkt uit het vervolg van rov. 9.5.1 – dat [eiseres] onvoldoende (andere) omstandigheden heeft gesteld die zouden kunnen meebrengen dat in dit geval aanleiding is voor een vergoeding van een hoger bedrag dan het bedrag van € 90.956,-- (met andere woorden dat zij onvoldoende heeft onderbouwd dat de daadwerkelijk door haar geleden schade een hoger bedrag bedraagt). Op grond van al deze argumenten komt het hof tot de uitleg dat de volledige schade van [eiseres] in beginsel niet meer is dan deze koopprijs. Dit oordeel, dat sterk verweven is met waarderingen van feitelijke aard en daarom in beginsel is voorbehouden aan het hof als feitenrechter, is niet onbegrijpelijk. Voor zover het subonderdeel klaagt dat het oordeel niet kan worden gedragen door het onjuiste of onbegrijpelijke (zie subonderdeel 3.1) oordeel van het hof dat een koper van aandelen in het algemeen nooit méér schade kan lijden dan de koopprijs die zij heeft betaald voor de aandelen (zie subonderdeel 3.2 onder a) mist het feitelijke grondslag.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/09ef3dc3f0e62a857f9dbcfac19d78b128b336f4eefc60e56ed1b665bc962ac0 | shasum -a 256