Onder 2.4 Parket bij de Hoge Raad 1 september 2017

Met de curator ben ik van mening dat het middel gebaseerd is op ontoelaatbare nova in cassatie. Kennisneming van de bezwaarschriften van 6 april 2017 leert dat de vordering van [B] B.V. ad € 7.436,96 uitsluitend op materiële gronden wordt betwist (zie bezwaarschrift [betrokkene 1] , p. 3, ad 4 (‘spookfactuur’); zie bezwaarschrift mr. Landman, p. 2-4), welke betwisting uitmondt in de eis om de uitdelingslijst op dit punt te corrigeren (bezwaarschrift [betrokkene 1] , p. 6). Anders dan de toelichting op het middel wil doen voorkomen (cassatieverzoekschrift nr. 21), hebben opposanten niet (kenbaar) aan hun verzet ten grondslag gelegd het betoog dat in het proces-verbaal van de verificatievergadering ten onrechte is opgenomen dat [betrokkene 1] de vordering van [B] heeft betwist in hoedanigheid van middellijk bestuurder van de gefailleerde, dat de rechter-commissaris de vordering ten onrechte niet naar de renvooiprocedure heeft verwezen en dat de rechtbank de vordering alsnog naar de renvooiprocedure moet verwijzen. Dit wordt naar mijn mening niet anders door de enkele verwijzing in het proces-verbaal van de zitting van 21 april 2017 naar de brief van mr. Veldhuijzen van 30 oktober 2015 (p-v aangehaald hiervoor onder 1.6) en de overlegging ter zitting van een stuk van [betrokkene 1] d.d. 21 april 2017 waarin hij, na de vordering inhoudelijk te hebben bestreden en te hebben geconcludeerd dat deze dient te worden afgewezen, “overigens” nog opmerkt dat hij als crediteur ter verificatievergadering aanwezig was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/54a1d62d645a35b962cf0c3cb4fc662730498f8526083f0c676453f23cd4d1d2 | shasum -a 256