Onder 2.30. Parket bij de Hoge Raad 16 juni 2017

Een machtiging voortgezet verblijf kan slechts worden verleend indien de stoornis er na het verstrijken van de lopende machtiging nog zal zijn en betrokkene ook dan gevaar zal doen veroorzaken (art. 15 lid 2 Wet Bopz). Het gaat hierbij om gevaar dat zich zal manifesteren buiten het ziekenhuis indien de verzochte machtiging niet zou worden verleend . De stelling dat het te duchten gevaar zich tijdens het verblijf in het ziekenhuis niet heeft verwezenlijkt, neemt niet weg dat het gevaar juist kan zijn voorkómen door de onvrijwillige opname in een psychiatrisch ziekenhuis. In de geneeskundige verklaring onder 3.d is opgemerkt dat de afgelopen tijd geen herstel of verbetering van cognitieve functies heeft plaatsgevonden, ondanks alcoholonthouding. De stoornis (alcoholdementie) is volgens de geneeskundige verklaring nog steeds aanwezig. De rechtbank behoefde zich van dat oordeel niet te laten weerhouden door het − in eerste aanleg niet aangevoerde − argument dat alcohol-dementie in het algemeen een progressief beeld te zien geeft. Uit de constatering in de geneeskundige verklaring dat geen verbetering is opgetreden, kon de rechtbank logisch de gevolgtrekking maken dat het eerder geconstateerde gevaar nog steeds aanwezig is. De gevolgtrekking dat ook sprake is van een oorzakelijk verband tussen de stoornis en het gevaar, behoefde geen nadere uitwerking om voor de lezer begrijpelijk te zijn. Voor zover de Hoge Raad toekomt aan onderdeel II faalt het.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/00fcbaafc122b41c4db58cd6cf4d57abeef5a9a263bd20308c11b6873982e0fe | shasum -a 256