Onder 2.20. Parket bij de Hoge Raad 22 september 2017

Men lette in dit verband op het verschil met (de context van) rechtsoverweging 2.13, waarnaar de rechtbank in rechtsoverweging 2.19.2 verwijst. Daar gaat het om de vraag wat een redelijk handelend persoon in een vergelijkbare positie als de erven [betrokkene 2] naar aanleiding van de onteigening zou doen. In dat verband is wél van belang of de erven [betrokkene 2] concrete uitbreidingsmogelijkheden hebben gehad die door de onteigening zijn gefrustreerd, omdat die eventuele omstandigheid medebepalend kan zijn voor het doen en laten van de bedoelde redelijk handelende persoon in een vergelijkbare positie. Hier gaat het om de verminderde werkelijke waarde van het overblijvende, waarvoor een redelijk handelend koper de maatstaf is. Die redelijk handelende koper kan gemakkelijk mogelijkheden hebben of in de toekomst verwachten die de erven [betrokkene 2] nimmer hebben gehad of zouden hebben kunnen verwachten. Die redelijk handelende koper kan immers ook iemand zijn met meer financiële armslag dan de erven [betrokkene 2] , dan wel in enig ander opzicht van hen verschillen. Laten we, zoals de rechtbank en deskundigen klaarblijkelijk hebben gedaan, de potentiële mogelijkheden van derden buiten beschouwing, dan onthouden we aan de erven [betrokkene 2] een deel van de (werkelijke) waarde die zij de onteigening weggedacht door verkoop aan zo’n derde zouden hebben kunnen realiseren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/03891ce1510807ef054f08260c525e8d2b066f32642f17c69025ec71279f803a | shasum -a 256