Onder 3.8 Parket bij de Hoge Raad 7 september 2018

Waar het hof in rov. 2.20. spreekt van “op te schorten” en “door dit wel te doen” heeft het hof kennelijk geen oog op opschorting in juridische zin, maar slechts' op “niet-betaling”. De woorden “op te schorten” en “door dit wel te doen” brengen slechts tot uitdrukking dat het hof van oordeel is dat ITPS verplicht was om binnen vijf dagen na 3 januari 2014 de management fee te betalen en nu ITPS dat op dat moment niet heeft gedaan (en deze betaling niet heeft verricht c.q. het bedrag niet heeft betaald), zij in verzuim is komen te verkeren. Het verzuim wordt mijns inziens door het hof dan ook gekoppeld aan een termijnstelling in de zin van art. 6:83, aanhef en sub a, BW en niet aan een achteraf ongegrond gebleken beroep op opschorting, dat wordt beschouwd als een mededeling in de zin van art. 6:83, aanhef en sub c, BW. Dat het hof met de woorden “op te schorten” en “door dit wel te doen” het oog heeft gehad op niet-betaling (en niet op opschorting in juridische zin) strookt ook met hetgeen het hof in rov. 2.19. heeft overwogen: “(…) omdat Intertrust haar verplichtingen is gaan opschorten nadat ITPS Intertrust niet betaalde .” [onderstreping toegevoegd, A-G]. Het hof heeft, kortom, volgens mij niet geoordeeld dat ITPS zich op opschorting heeft beroepen. Het onderdeel gaat derhalve uit van een onjuiste lezing van de bestreden uitspraak. Het aangevallen oordeel van het hof is overigens niet onbegrijpelijk noch onvoldoende gemotiveerd. Onderdeel III faalt derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cfca6078e0a570387cfcb6f48104a59c6db16b1be144cdbe7725a7d5629a6d21 | shasum -a 256