Citaat | Parket bij de Hoge Raad 2 februari 2018

Onder 2.9 Parket bij de Hoge Raad 2 februari 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 2 februari 2018, ECLI:NL:PHR:2018:109.

Alvorens deze klacht te bespreken ga ik eerst in op het ‘noodzaakcriterium’ dat de strafrechter heeft gehanteerd. In een strafzaak kan de officier van justitie getuigen oproepen. Op grond van art. 6, lid 3 onder d, EVRM heeft een verdachte niet alleen het recht om de getuigen à charge te (doen) ondervragen, maar ook het recht om het oproepen en de ondervraging van getuigen à décharge te doen geschieden onder dezelfde voorwaarden als het geval is met de getuigen à charge. Zie in gelijke zin: art. 14, lid 3 onder e, IVBPR. Voorafgaand aan de terechtzitting kan de verdachte opgeven welke getuigen of deskundigen hij wil laten oproepen (art. 263 Sv). De officier van justitie is verplicht hieraan gevolg te geven, behoudens de in art. 264 Sv genoemde uitzonderingen. Tot die uitzonderingen behoort het geval dat de officier van justitie van oordeel is “dat daardoor redelijkerwijs de verdachte niet in zijn verdediging wordt geschaad”. Zo nodig beslist de rechtbank aan de hand van de maatstaf “of redelijkerwijs valt aan te nemen dat daardoor het openbaar ministerie niet in zijn vervolging of de verdachte in zijn verdediging wordt geschaad” (art. 288, lid 1 onder c, Sv). Dit criterium, dat beoogt misbruik van de bevoegdheid tot het opgeven van getuigen te voorkomen, wordt in de wandeling wel aangeduid als de maatstaf van het ‘verdedigingsbelang’.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/b93dfbaafa9df257fbf46c3c2a4e312ca045673534f15c4a0419bcec4fb4cc75. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt b93dfbaafa9df257fbf46c3c2a4e312ca045673534f15c4a0419bcec4fb4cc75, en de alinea staat in dat document op bytes 32738 tot 34128.