Citaat | Parket bij de Hoge Raad 2 februari 2018

Onder 2.9 Parket bij de Hoge Raad 2 februari 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 2 februari 2018, ECLI:NL:PHR:2018:111.

Aangenomen mag worden dat een dergelijke wegwijsplicht ook geldt indien een partij anderszins ten bewijze van haar stellingen een grote hoeveelheid stukken in het geding brengt. Nog iets algemener, kan worden gezegd dat van een partij mag worden gevergd dat zij, om er zeker van te zijn dat de inhoud van het stuk onder de aandacht van de rechter wordt gebracht, in het processtuk duidelijk aangeeft welk (bewijs-)stuk ter onderbouwing van welke stelling is bijgevoegd, en, indien het omvangrijke (bewijs-)stukken zijn, welk deel van een bewijsstuk precies relevant is. Gelet op het fundamentele belang van de mogelijkheid voor partijen om bewijs te kunnen leveren van hun stellingen – een mogelijkheid die verband houdt met het recht op hoor en wederhoor en het recht op effectieve toegang tot de rechter – zal de rechter echter niet te snel bewijsmateriaal buiten beschouwing mogen laten, omdat voor hem niet duidelijk was tot bewijs waarvan het materiaal diende of welke onderdelen daarvan tot bewijs dienden. In ieder geval zal hij de partij die het bewijsmateriaal leverde eerst in de gelegenheid moeten stellen om de nodige opheldering te verschaffen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/17c1f1101ed2f31e2f7d63f487f5ae19fa5f1e3348a5a3e2dcb5d93b55ec60c6. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 17c1f1101ed2f31e2f7d63f487f5ae19fa5f1e3348a5a3e2dcb5d93b55ec60c6, en de alinea staat in dat document op bytes 33611 tot 34979.