Onder 3.2. Parket bij de Hoge Raad 20 september 2018

Het nemen van beslissingen met vergaande financiële consequenties zonder behoorlijke voorbereiding lijkt mij in beginsel geen behoorlijk bestuur. Het aan duidelijk incompetent gebleken bestuurders vrijheid geven de vennootschap voor onbeperkte bedragen te verbinden, kan onbehoorlijk bestuur opleveren. Het niet verschaffen van inlichtingen aan commissarissen, zodat die hun toezichtfunctie niet kunnen uitoefenen, kan onder omstandigheden als kennelijk onbehoorlijk bestuur worden bestempeld. Het verwaarlozen van de kredietbewaking kan kennelijk onbehoorlijk bestuur zijn. Het zich niet tijdig indekken tegen duidelijk voorzienbare risico's kan dat ook. (…). Kennelijk onbehoorlijk bestuur impliceert steeds onverantwoordelijkheid, onbezonnenheid, roekeloos handelen, kortom dingen doen die een behoorlijke bestuurder niet zou mogen doen. Steeds moet het gaan om handelingen die uiteindelijk de schuldeisers duperen. Het besef hiervan moet bij het bestuur aanwezig zijn. De bestuurders zouden dat besef in elk geval moeten hebben gehad bij enig doordenken van hun handelen of hun nalaten. Onder kennelijk onbehoorlijk bestuur vallen niet beslissingen die behoren tot het ondernemen. Dit is per definitie een met het nemen van risico's gepaard gaande activiteit. Het kan iedere ondernemer overkomen dat transacties tegenvallen of dat investeringen, ondanks goede voorbereidingen, niet het gewenste rendement opleveren. Als faillissement van de onderneming dan het gevolg is, is er nog geen sprake van kennelijk onbehoorlijk bestuur. Ik hoop hiermee enigszins duidelijk te hebben gemaakt waaraan ik denk. Ik wil dit onderdeel van mijn beschouwing afsluiten met het opnieuw uitspreken van mijn vertrouwen in de rechter en in andere wetstoepassers die met het begrip te maken krijgen. Het kan niet vaak genoeg worden herhaald dat dit wetsvoorstel volstrekt niet inhoudt dat men geen oog meer zal hebben voor de dynamische activiteiten en de risico's die een bestuurder moet nemen. Het wetsvoorstel beoogt niet de bestuurder af te straffen die bereid is overeenkomstig de dynamiek risico's te nemen. Het wetsvoorstel beoogt alleen excessen van onverantwoordelijk handelen waarvan de schuldeisers de dupe worden, af te snijden. In de grijze tussenzone zal de rechter aan de hand van concrete situaties zijn weg moeten vinden.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cae1f4e53b1f7843b19890d0871f674fef6df7756c9105c641b2e58f17486731 | shasum -a 256