Onder 2.13. Parket bij de Hoge Raad 26 januari 2018

Men zou uit dit citaat de indruk kunnen krijgen dat het bereik van het ‘egalisatiestelsel van art. 40d’ door uw Raad wordt beperkt tot kwesties die te maken hebben met verschillen in de bestemmingen van de tot een complex behorende gronden. A contrario zouden verschillen in de bijzondere eigenschappen van fysieke aard van respectieve gronden niet mogen worden geëgaliseerd. Redeneringen a contrario zijn echter gevaarlijk. In de zaak Janssen/[A] stonden verschillen in de bestemming centraal en het is alleszins begrijpelijk dat de formulering van het arrest daarop is afgestemd. In andere gevallen kan mijns inziens heel wel ook het andere element van de egalisatieregel aan de orde komen, namelijk die van de omslag van baten (en lasten). Daarvoor is dan wel nodig dat inderdaad kan worden gesproken van een bate van de gezamenlijke exploitatie van alle tot het complex behorende zaken. In de context van bijzondere geschiktheid is daarvan sprake als alle tot het complex behorende zaken de desbetreffende geschiktheid in een vergelijkbare mate bezitten en dus die geschiktheid bij nader inzien niet bijzonder blijkt te zijn (althans niet in vergelijking met de andere tot het complex behorende zaken). Dat mogelijk de exploitatie zodanig is vormgegeven dat de geschiktheid wat betreft sommige zaken wel kan worden uitgenut en wat betreft andere niet, maakt daarbij mijns inziens geen verschil.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/abd770333596a879c69a3cb90b0e776fa52ce85677732ffa8c77604fb825eb24 | shasum -a 256